Bitwa pod Płowcami - data, przyczyny, przebieg

Bitwa pod Płowcami odbyła się 27 września 1331 r. Walka została stoczona pomiędzy wojskami Władysława Łokietka a oddziałami zakonu krzyżackiego kierowanymi przez komtura krajowego chełmińskiego Otto von Lauterberga, marszałka zakonu Dietricha von Altenburga, wielkiego komtura Otto von Bonsdorfa.

Bitwa pod Płowcami - przyczyny

Jan Luksemburski rościł sobie prawa do korony polskiej. W 1327 r. podjął wyprawę zbrojną na Kraków, ale pod wpływem groźby Karola Roberta - króla węgierskiego odstąpił od tego pomysłu. Udało mu się natomiast narzucić zwierzchność lenną książętom górnośląskim.

Toczący się od wielu lat konflikt polsko-krzyżacki spowodował, że doszło do zbliżenia między zakonem krzyżackim a Janem Luksemburczykiem. W 1328 r. Jan Luksemburczyk podjął wyprawę krzyżową na Litwę. Podczas jej trwania zawarł przymierze z zakonem krzyżackim (1329). Sojusznicy wspólnie zajęli ziemię dobrzyńską. Chwilowo zaprzestane działania wojenne zostały wznowione w 1331 r.

Reklama

Plan zakonu krzyżackiego i Jana Luksemburczyka polegał na wspólnym uderzeniu na Wielkopolskę i Kujawy.

Bitwa pod Płowcami - przebieg

27 września 1331 r. około godz. 9 doszło do pierwszych starć. Dwa ataki Polaków zakończyły się niepowodzeniem, ale przy trzeciej próbie uzyskali oni przewagę dzięki panice wojsk krzyżackich wywołanej upadkiem chorągwi. Wielu Krzyżaków wzięto do niewoli, liczni zginęli na polu bitwy.

Około godz. 14 pozostałe siły krzyżackie zaatakowały Polaków, jednak i tym razem Polacy okazali się silniejsi. Bitwa toczyła się do wieczora i zakończyła sukcesem wojsk Władysława Łokietka.

Bitwa pod Płowcami - konsekwencje

Bitwa pod Płowcami nie wywarła większego wpływu na stosunki polsko-krzyżackie. Na krótki czas oddziały krzyżackie wycofały się z ziem polskich, ale już wiosną 1332 r. zajęły Kujawy.


Artykuł pochodzi z kategorii: Historia Polski

Zobacz również