​Mały sabotaż - definicja i organizacje

​Mały sabotaż to określenie odnoszące się do akcji konspiracyjnych, jakie były przeprowadzane w czasie okupacji hitlerowskiej na terenie Europy.

Za twórcę pojęcia "mały sabotaż" uznawany jest Aleksander Kamiński, który w 1940 r. napisał artykuł o takim tytule.

Do charakterystycznych działań w ramach małego sabotażu było pisanie antyhitlerowskich haseł, ośmieszanie okupanta, przeszkadzanie w akcjach propagandowych (m.in. zrywanie plakatów, flag, użycie gazów łzawiących w kinach), rozprowadzanie ulotek.

Reklama

Celem małego sabotażu było, z jednej strony, uświadomienie istnienia ruchu oporu wśród społeczeństwa, z drugiej - zachwianie w Niemcach wiary w zwycięstwo. Mały sabotaż nie miał na celu wyrządzenia fizycznej krzywdy osobom, miał jedynie charakter propagandowo-wychowawczy. Mały sabotaż był wymierzony w Niemców, a  także w osoby utrzymujące z nimi kontakty: uczestników projekcji hitlerowskich filmów propagandowych, kobiety spotykające się z Niemcami czy w końcu samych kolaborantów.

Pierwszą osoba, która zginęła biorąc udział w małym sabotażu była Elżbieta Zahorska, która została rozstrzelana za zrywanie plakatów.

Mały sabotaż - organizacje

Już w 1939 r. działania rozpoczęła Polska Ludowa Akcja Niepodległościowa. Jej uczestnicy rozlepiali ulotki, rozpylali gazy łzawiące. W grudniu 1940 r. Aleksander Kamiński stworzył na terenie Warszawy Organizację Małego Sabotażu "Wawer". Pod Warszawą działały, kierowane przez Kazimierza Gorzkowskiego, "Palmiry". W późniejszym czasie obie organizacje zostały połączone.

Poza Warszawą i jej okolicami mały sabotaż był organizowany m.in. w Kielcach, Krakowie i Częstochowie.

 

Artykuł pochodzi z kategorii: Historia Polski

Zobacz również

  • ​Franz Kutschera był dowódcą SS i Policji na dystrykt warszawski Generalnego Gubernatorstwa w czasie okupacji niemieckiej. Był nazywany "katem Warszawy". więcej