Dyrektoriat - wyjaśnienie pojęcia

Dyrektoriat był organem sprawującym władzę w końcowym okresie rewolucji francuskiej.

Dyrektoriat został powołany przez Konwent Narodowy w 1795 r. Na mocy konstytucji dyrektorialnej z 1795 r. dyrektoriat stanął na czele państwa, a Konwent Narodowy, po przyjęciu konstytucji w referendum ludowym, rozwiązał się.

Dyrektoriatowi powierzono władzę wykonawczą. Składał się z 5 osób - dyrektorów wybieranych na 5 lat, przy czym co roku następowała wymiana jednego dyrektora. Dyrektorzy byli wybierani przez Radę Starszych spośród 10 kandydatów zaproponowanych przez Radę Pięciuset. Instytucje te nie miały wpływu na swoje działania. Dyrektorzy ponosili odpowiedzialność prawną za swoje działania mogąc zostać oskarżonymi przez Sądem Najwyższym.

Reklama

Dyrektoriat funkcjonował do przewrotu dokonanego przez Napoleona 18 brumaire’a roku VIII (9 listopada 1799 r.).

Jako dyrektoriat określany jest również okres podczas rewolucji francuskiej trwający od obalenia jakobinów do zamachu stanu dokonanego przez Napoleona. W tym czasie państwo znalazło się w bardzo złej sytuacji: finanse publiczne były w złym stanie, szerzyły się spekulacje, nastąpiło wyraźne rozwarstwienie społeczne na tle finansowym.

Ponadto nastroje rewolucyjne i obawy przed powrotem Bourbonów spowodowały, że zaistniała potrzeba stworzenia nowego systemu władzy - dyktatury wojskowej. Nastąpiło to 18 brumaire i ten dzień uważany jest za koniec dyrektoriatu w historii Francji.


Artykuł pochodzi z kategorii: Historia świata

Zobacz również

  • ​Niewola babilońska to termin, który odnosi się do wydarzeń, jakie miały miejsce po zniszczeniu Jerozolimy w VI w. p.n.e. przez Nabuchodonozora II. Zamieszkujący Jerozolimę Żydzi zostali... więcej