Kontreformacja

Kontrreformacja to ruch będący odpowiedzią Kościoła na reformację. Odnowa w Kościele katolickim została zapoczątkowana na soborze trydenckim.

Reformacja zadała cios nieomylności Kościoła katolickiego i bardzo osłabiła autorytet papiestwa. Konieczne stało się dokonanie wewnętrznych przeobrażeń i odnowy w Kościele. Podjął się tego papież Paweł III.

W 1542 r. papież powołał najwyższy trybunał inkwizycyjny tzw. "Sacrum Officium". Jego celem było zwalczanie reformacji. Kolejnym krokiem było wydanie Indeksu ksiąg zakazanych , po raz pierwszy w 1559 r.

Reklama

Najistotniejszym dziełem kontrreformacji było powołanie do życia nowego zakonu - Towarzystwa Jezusowego. Na jego czele stanął Ignacy Loyola. Jezuici bezwzględnie walczyli ze wszelkimi oznakami odstępstw od Kościoła katolickiego i jego dogmatów.

Podczas pontyfikatu Pawła III rozpoczął się także sobór trydencki, który trwał 18 lat (1545-1563). Uchwały soboru potępiały jednoznacznie wszystkie kierunki reformacji. Jednocześnie podjęto działania mające na celu zlikwidowanie nadużyć w Kościele. Uznano nieomylność papieża w sprawach wiary. Powołana została specjalna komisja mająca na celu uzupełnianie Indeksu ksiąg zakazanych.  Rok po soborze trydenckim papież Pius IV ogłosił trydenckie wyznanie wiary.

Skutki kontrreformacji

Kontrreformacja spowodowała odnowę w Kościele katolickim. Potwierdzono dogmaty, uporządkowano obowiązujące reguły, ukrócono samowolę duchowieństwa. Nie można jednak zapominać o brutalnych działaniach trybunału inkwizycyjnego i jezuitów oraz walce z myślą postępową poprzez Indeks ksiąg zakazanych.



Artykuł pochodzi z kategorii: Historia świata

Zobacz również