​Niewola awiniońska

​Niewola awiniońska to okres pobytu papieży w Awinionie. Miała miejsce w latach 1309-1377.

Na początku XIV wieku doszło do konfliktu o władzę pomiędzy królem Francji Filipem Pięknym a papieżem Bonifacym VIII. Papież został nawet na krótko uwięziony, lecz po uwolnieniu w niedługim czasie zmarł. Jego następca Klemens V był z pochodzenia Francuzem. 

W 1309 r., pod wpływem Filipa Pięknego, papież Klemens V przeniósł swą siedzibę do Awinionu. Przyczyną jego działania była ówczesna sytuacja we Włoszech spowodowana licznymi wystąpieniami antyfeudalnymi. Nie bez znaczenia pozostawał fakt, że zarówno Klemens V, jak i kolejni papieże byli narodowości francuskiej i z tego względu woleli przebywać w Awinionie, otoczeni opieką króla francuskiego.

Reklama

W 1348 r. papież Klemens VI wykupił miasto od Joanny Neapolitańskiej.

W czasie niewoli awiniońskiej upadł autorytet papieża. Zarówno w Rzymie, jak i w Awinionie wśród duchowieństwa szerzyła się symonia i nepotyzm. W Rzymie pojawiły się również tendencje do uniezależnienia od papieży awiniońskich. W związku z tym papież Innocenty VI usiłował siłą przywrócić panowanie papieskie w Rzymie, jednak dopiero Urban V w 1367 r. zdecydował się powrócić do Rzymu. Po dwóch latach, wobec powszechnie szerzącego się chaosu, ponownie udał się do Awinionu.

W 1377 r. papież Grzegorz XI przybył na stałe nad Tyber, kończąc tym samym okres niewoli awiniońskiej papieży.



Artykuł pochodzi z kategorii: Historia świata

Zobacz również

  • ​Kongres wiedeński - kongres pokojowy, jaki został zwołany do Wiednia po klęsce Napoleona i podpisaniu pokoju w Paryżu 30 maja 1814 r. w celu przywrócenia ładu na kontynencie i cofnięcia zmian... więcej