Co to jest epifora?

Epifora to jedna z figur retorycznych. Epifora jest określonym typem celowego powtórzenia. Epifora polega na powtórnym użyciu tego samego słowa, wyrażenia lub zwrotu w na końcu pewnej części wypowiedzi, np. wersu, zdania. Może być to powtórzenie dwukrotne lub wielokrotne. Epifora należy do składniowych środków stylistycznych, czyli stosowanych w zakresie budowy wypowiedzeń.

Funkcje epifory

Epifora w wierszu pełni taką samą funkcję jak rym, często go zastępuje. Służy rytmizacji i instrumentacji wiersza. Zadaniem epifory jest również zwrócenie uwagi na powtarzaną frazę i podkreślenie jej znaczenia. 

Epifora jako figura retoryczna jest jednym ze sposobów ekspresji językowej, wzmacnia emocjonalność wypowiedzi, wpływa na jej ozdobność, kwiecistość.

Reklama

Epifora - przykłady

Epifora jest najczęściej stosowana w poezji. Wiele przykładów epifory można odnaleźć w twórczości współczesnych poetów:

"Nie idzie, ale skrada się przez życie,
Czołga się przez życie,
sunie przez życie
Ślimaczym, śliskim śladem." (A. Kamieńska, "Iść przez życie")

"Na moście stoi człowiek,
przed sklepem stoi człowiek,
rękę wyciąga człowiek,
pięść za­ciska człowiek" (T. Różewicz, "Człowiek, który nie wróci")

Epifora - powiązane terminy

Można także spotkać się z użyciem terminu epistrofa na określenie epifory. Zastosowaniu epifory towarzyszy często paralelizm składniowy. Epifora występuje często na końcu wypowiedzeń o podobnej, analogicznej konstrukcji.

Obok epifory występuje anafora, czyli powtórzenie podobnych słów na początku wersów. Połączenie epifory i anafory w jednej wypowiedzi nazywamy symploke. 

Ten środek stylistyczny jest często używany w mowach, przemówieniach, np. "Kto koronę przedawał? Panowie! Kto koronę ku­pował? Panowie! Kto wojska obce do kraju wprowadził? Panowie" (Stanisław Staszic "Przestrogi dla Polski")


Artykuł pochodzi z kategorii: Literatura polska

Więcej na temat:

Zobacz również

  • Interpunkcja - wyjaśnienie, funkcje interpunkcji w języku polskim, znaki interpunkcyjne. więcej