Hanna Krall - biografia i twórczość

Przyszła dziennikarka i reportażystka przyszła na świat w maju 1935 roku w Warszawie, w rodzinie żydowskiego urzędnika, Salomona Kralla. Dorastała w Lublinie i to w tym mieście rodzinę Krallów zastała wojna.

Zdjęcie

Hanna Krall/fot. Beata Zawrzeł /Reporter
Hanna Krall/fot. Beata Zawrzeł
/Reporter

 

 

Reklama

                

Hanna Krall - biografia

W związku z pogromem dokonanym przez hitlerowców na ludności żydowskiej, podczas okupacji przyszła pisarka utraciła wszystkich bliskich. Jej samej udało się ocaleć, gdyż wykradziono ją z transportu do getta i dobrze ukrywano. Po wojnie osierocona dziewczynka została umieszczona w otwockim domu dziecka. Po maturze zdecydowała się studiować dziennikarstwo, gdyż - jak sama orzekła - chciała być bliżej świata. 

Podjęła zatem studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim i chłonęła tajniki reportażu, mając za mistrza samego Mariana Brandysa, który na zawsze pozostał jej wzorem. Po ukończeniu studiów nigdy nie próżnowała i zbierała różnorodne doświadczenia zawodowe. I tak, w 1955 roku podjęła współpracę z "Życiem Warszawy", a następnie, w latach 1969-1981, z redakcją "Polityki". W obydwóch tych gazetach zatrudniona była jako korespondent w ZSRR, co zaowocowało szeregiem reportaży. 

Następnie przez pięć lat sprawowała funkcję zastępcy kierownika literackiego Zespołu Filmowego "Tor", zaś latach 90. zajmowała się szkoleniem młodych reporterów "Gazety Wyborczej". Jak sama reporterka stwierdziła, teksty, które pisze, dzieli na dwa rodzaje: jedne pisze na zapotrzebowanie redakcji i starannie się do tego przygotowuje. Drugi rodzaj to te pisane dla siebie, tworzone w napięciu, tempie i z właściwą sobie energią. 

To życie podsuwa jej tematy do pisania, a że inspirują ją ludzie, to na nich lubi się koncentrować. Interesują ją "niezwykli zwykli". Nie szuka tematów dotyczących znanych osobistości, woli raczej pochylić się nad prostym człowiekiem i opowiedzieć jego historię. Najczęściej sama odnajduje bohaterów swych reportaży. 

Jej sposób pisania wzbudzał często sprzeciw w epoce PRL-u, ale nie przeszkodziło to jednak w zebraniu przez tę autorkę sporej liczby nagród i odznaczeń. Jest zatem laureatką nagród Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, podziemnej "Solidarności", miesięcznika "Odra" i PEN - Clubu. Ponadto warto wspomnieć o wyróżniona jej w 1999 roku Nagrodą Wielką Fundacji Kultury, a 2001 roku Orderem Ecce Homo za demaskację prawd pozornych oraz za popularyzację uniwersalnych wartości moralnych

W 2005 r. nominowano zaś Hannę Krall do Nagrody Nike za książkę Wyjątkowo długa linia. Rok później Król Kier znów na wylocie został uznany za książkę roku. Natomiast w roku 2009 uznaną pisarkę wyróżnili studenci przyznając jej nagrodę w kategorii AuTORytet w plebiscycie "Media Tory".

Pod koniec tego samego roku Hanna Krall została uhonorowana Dziennikarskim Laurem. W chwili obecnej pisarka jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Z najnowszych wyróżnień warto wspomnieć o złotym medalu "Zasłużony Kulturze Gloria Artis", który otrzymała 11 kwietnia 2014 roku. Grudzień tego samego roku przyniósł pisarce Nagrodę Literacką im. Juliana Tuwima, przyznaną za całokształt twórczości.

Hanna Krall - twórczość

W twórczości Hanny Krall najbardziej interesują pisarkę losy polskich Żydów i doświadczenie Holocaustu, choć jej pierwsze reportaże dotyczą Rosji, w której była korespondentką. Bardzo prędko wypracowała sobie swój oszczędny, indywidualny styl wypowiedzi, stroniący od nadmiaru słów i odautorskich komentarzy. 

Czasem jej skondensowanemu w znaczenia pisarstwu blisko do prozy poetyckiej. W latach osiemdziesiątych Hanna Krall zdobyła się na odwagę debiutu fabularnego. I tu w jej centrum zainteresowania pozostają kwestie minionych dziejów Żydów. Jak bowiem sama orzekła, stanowi to próbę ocalenia przeszłości, świata bogatego, różnorodnego, odmiennego od wszystkiego i fascynującego, który ludzkość pozwoliła go zamordować, co stanowi najdonioślejsze zdarzenie i największą przestrogę XX wieku. Oto najważniejsze z dzieł Hanny Krall:

·         Na wschód od Arbatu, Warszawa: Iskry, 1972.

·         Zdążyć przed Panem Bogiem, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1977.

·         Sześć odcieni bieli, Warszawa: Czytelnik, 1978.

·         Sublokatorka, Paryż: Libella, 1985; Kraków 1985 (pierwszy przedruk w drugim obiegu).

·         Okna, Londyn: Aneks, 1987; Warszawa 1987 (przedruk w drugim obiegu).

·         Trudności ze wstawaniem, Warszawa 1988 (w drugim obiegu). Wydanie oficjalne (łącznie z powieścią Okna) Warszawa: Alfa, 1990.

·         Hipnoza, Warszawa: Alfa, 1989.

·         Taniec na cudzym weselu, Warszawa: BGW, 1993.

·         Co się stało z naszą bajką [opowieść dla dzieci], Warszawa: Twój Styl, 1994.

·         Dowody na istnienie, Poznań: Wydawnictwo a5, 1995.

·         Tam już nie ma żadnej rzeki, Kraków: Wydawnictwo a5, 1998.

·         To ty jesteś Daniel, Kraków: Wydawnictwo a5, 2001.

·         Wyjątkowo długa linia, Kraków: Wydawnictwo a5, 2004.

·         Spokojne niedzielne popołudnie, Kraków: Wydawnictwo a5, 2004.

·         Król kier znów na wylocie, Warszawa: Świat Książki, 2006.

·         Żal, Warszawa: Świat Książki, 2007.

·         Różowe strusie pióra, Warszawa: Świat Książki, 2009.

·         Biała Maria, Warszawa: Świat Książki, 2011.

 

Artykuł pochodzi z kategorii: Literatura polska

Więcej na temat:

Zobacz również

  • Szklane domy - opis metafory zawartej w "Przedwiośniu" Stefana Żeromskiego, funkcja. więcej