​Marcin Borowicz- charakterystyka

Charakterystyka Marcina Borowicza, głównego bohatera powieści Stefana Żeromskiego "Syzyfowe prace".

Marcin Borowicz to syn Walerego i Heleny Borowiczów, mieszkających we wsi Gawronki. Jest to rodzina zubożałych szlachciców, posiadająca własny folwark, lecz nie czerpiąca z niego żadnych korzyści- znajduje się bowiem na najuboższych terenach w okolicy.

Ojciec i matka otaczają syna wzorową opieką, a gdy ten kończy osiem lat decydują się posłać go do szkoły. Zdają sobie sprawę, jak istotna jest odpowiednia edukacja i chcą by ich syn miał możliwość kształcenia się na wysokim poziomie. Wytrwale pracują, by opłacić stancję Marcina, płacąc za jego naukę nawet żywnością. 

Reklama

Samego Borowicza poznajemy jako radosnego i przywiązanego do rodziców ośmiolatka. Trafia on do nieznanego środowiska, w którym jest zdany tylko na siebie. Okazuje się być bardzo niesamodzielny, lecz dzięki wrodzonej zaradności szybko udaje mu się to nadrobić. Nie zna także rosyjskiego, co staje się sporym problemem. Nie rozumie gramatyki obcego języka, lecz uczy się go na pamięć. 

Kolejnym etapem jego życia jest gimnazjum, do którego trafia także dzięki staraniom matki. Marcinowi udaje się zdać egzaminy wstępne i dostaje się do pierwszej klasy; nie lubi jednak miasta, czuje się ograniczony i tęskni za rodzinną wsią. Młody chłopiec wykazuje się brakiem asertywności i podatnością na wpływ innych ludzi. Zaprzyjaźnia się z Wilczkiem, z którym opuszcza lekcje, jest naiwny wobec jego pomysłów. Nie potrafi sprzeciwić się znęcaniu nauczycieli nad biedniejszymi uczniami, wraz z innymi dziećmi pozostaje obojętny na takie sytuacje. 

Nadmierna ufność sprawia również, że bez oporu poddaje się zabiegom rusyfikacji. Zaczyna wierzyć, że okupanci mają rację, fascynuje go literatura i sztuka zza wschodniej granicy. Idzie nawet do rosyjskiego teatru, za co zostaje wyróżniony przez dyrektora. Napawa go to dumą i pychą. Mimo wad, Marcin jest bohaterem potrafiącym okazać współczucie i dobroć. Pomaga Andrzejowi Radkowi, który ma zostać wyrzucony ze szkoły z powodu bójki.

Borowicz to postać dynamiczna. Zagubiony w otaczających go ideałach, stopniowo dojrzewa do samodzielnego myślenia. Zmienia się nie tylko jego charakter, ale również stosunek do religii. Początkowo bardzo pobożny, staje się ateistą i materialistą. To widoczne skutki negatywnego wpływu rusyfikacji na psychikę młodzieńca. Wszystko odwraca się jednak podczas jednej z lekcji polskiego, na której nowo przybyły uczeń z pasją recytuje "Redutę Ordona". 

Zawsze wrażliwy Marcin jest ogromnie poruszony wystąpieniem, a jego światopogląd ulega całkowitej przemianie. Zaczyna rozumieć, jak bardzo wprowadzany był zawsze w błąd przez Rosjan i decyduje się na samodzielne poszukiwanie prawdy. Wraz z kolegami czyta ojczystą literaturę, a największe wrażenie wywierają na nim właśnie dzieła Mickiewicza. W klasie maturalnej Borowicz jest już dojrzałym mężczyzną i patriotą, świadomym krzywd wyrządzonych Polsce przez zaborców. 

Wychodzi na jaw także uczuciowość bohatera, gdy zakochuje się w poznanej w parku Annie Stogowskiej. To miłość tragiczna, bo gdy Marcin powraca po wakacjach do Klerykowa okazuje się, że Biruta wyjechała wraz z całą rodziną w głąb Rosji. Wrażliwy chłopak przeżywa wielką rozpacz, a pomocną dłoń wyciąga do niego Andrzej Radek, któremu kiedyś udzielił wsparcia. Dobro, które niegdyś uczynił, powraca do niego ze zdwojoną mocą.

Podsumowując, Marcin Borowicz jest przykładem bohatera, który w trakcie trwania akcji dorasta i zmienia się. Żeromski ukazał, jak w duszy młodego człowieka dojrzewają patriotyczne ideały i jak istotne jest odnalezienie własnej drogi. Jedno wydarzenie stało się dla Borowicza iskrą, zmuszającą do myślenia i sprawiło, że zdecydował się na samodzielne poznawanie ojczyźnianego dorobku. To postać pozytywna, która zrozumiała, że przeciwstawienie się zaborcy jest czymś najważniejszym.

Artykuł pochodzi z kategorii: Literatura polska

Zobacz również

  • Szklane domy - opis metafory zawartej w "Przedwiośniu" Stefana Żeromskiego, funkcja. więcej