"Cierpienia młodego Wertera" - okoliczności powstania utworu

"Cierpienia młodego Wertera" to powieść epistolarna powstała w ogromnej mierze w oparciu o osobiste przeżycia Goethego. 9 czerwca 1772 roku pisarz poznał Charlottę Buff, która stała się prototypem postaci Lotty. Była ona narzeczoną Jana Christiana Kestnera, sekretarza legacyjnego w Hanowerze. 

Goethe zapałał do niej miłością, przez pewien czas pozostawał z nią w bliskich relacjach. Powstał w ten sposób niezwykły układ: dwaj mężczyźni zakochani w tej samej kobiecie oraz Charlotta kochająca Kestnera, ale też nieobojętna na uczucia tego drugiego. 13 sierpnia 1772 roku Jan Christian wyjechał w sprawach urzędowych. Goethe wówczas nie utrzymał na wodzy swoich uczuć i pocałował dziewczynę zaręczoną z kimś innym. Ta opowiedziała narzeczonemu o incydencie. 

Reklama

Od tej pory stosunki między panami znacznie się ochłodziły, a wkrótce potem Goethe opuścił w tajemnicy miasto. Był bardzo przygnębiony, miewał nawet myśli samobójcze. Udał się do Frankfurtu. Po pewnym czasie dowiedział się o ślubie Charlotty z Kestnerem, a niedługo potem o samobójczej śmierci przyjaciela, Wilhelma Jerusalema. Był on nieszczęśliwie zakochany w mężatce, a broń, z której się zastrzelił pożyczył od Jana Christiana.

Historia miłości Wertera i Lotty przypomina uczucie łączące Charlottę Buff i Goethego. Tytułowy bohater również ustępuje miejsca narzeczonemu, po czym wyjeżdża.

Motyw samobójstwa zaczerpnięty został z życia jednego z przyjaciół.

Goethe prezentował główne postaci z ogromną troską o wykorzystanie wszystkich szczegółów właściwych pierwowzorom. Werter został ukształtowany w znacznej mierze na obraz samego twórcy dzieła.

"Cierpienia młodego Wertera" to utwór zrodzony z osobistych uczuć, przeżyć i rozważań pisarza.


Artykuł pochodzi z kategorii: Literatura światowa

Zobacz również