Preromantyzm

Preromantyzm - wyjaśnienie pojęcia, ogólna charakterystyka zjawiska, cechy, przedstawiciele.

Preromantyzm - definicja

Preromantyzm to ogół tendencji literackich zaznaczających się u schyłku XVIII stulecia, poprzedzających nadejście epoki romantyzmu i zwiastujących jego najważniejsze założenia ideowe. Preromantyzm był nurtem polemicznym w stosunku do racjonalistycznego klasycyzmu. Źródłem preromantyzmu był kryzys światopoglądu oświeceniowego i obecny w XVIII wieku sentymentalizm. 

Preromantyzm - cechy

Przedstawiciele preromantyzmu odrzucili prymat (dominację) rozumu na rzecz jednostkowego uczucia, intuicji i świata duchowego. Zwrócili się ku przeszłości, akcję swoich utworów umieszczali często w dawnych czasach, w kontekście wydarzeń historycznych, czerpali z kultury średniowiecza. 

Reklama

Patronem preromantyzmu stał się William Szekspir, którego twórczość wówczas została w pełni doceniona. Charakterystyczną cechą preromantyzmu było sięganie do motywów ludowych i narodowych (w przeciwieństwie do wysokiej i kosmopolitycznej sztuki oświecenia).

Preromantyzm - przedstawiciele

Preromantyzm wyraźnie zaznaczył się w twórczości młodych niemieckich twórców zaliczanych do okresu "burzy i naporu" (niem. Sturm und Drang, umownie 1767-1785), przede wszystkim Johanna Wolfganga Goethego (powieść "Cierpienia młodego Wertera") i Fryderyka Schillera (dramat "Zbójcy"). 

Preromantyzm przejawiał się również w gotyckich powieściach grozy, które powstawały głównie w Anglii (np. "Zamek w Otranto" Horacego Walpole’a). Do przedstawicieli preromantyzmu zalicza się także szkockiego poetę Jamesa Macphersona, autora "Pieśni Osjana", podawanych przez niego za tłumaczenie dzieł legendarnego barda.


Artykuł pochodzi z kategorii: Literatura światowa

Więcej na temat:

Zobacz również

  • Co to jest topos Topos to utrwalony obraz, motyw, wątek, temat powtarzający się w dziełach (literackich, malarskich, rzeźbiarskich itp.) danego kręgu kulturowego w różnych epokach. W szerszym... więcej