​Styl publicystyczny

Styl publicystyczny musi spełniać kilka wymogów, by był skutecznym, czyli dotarł do szerokiej rzeszy odbiorców i wywołał określone reakcje. W jego funkcjach perswazyjność stoi bowiem na wysokiej pozycji.

Styl ogólnie, styl publicystyczny dokładniej

Styl to sposób, jaki przyjmuje się, by z pełną świadomością i nastawieniem na określony cel ukształtować swą wypowiedź językową. W tym celu wykorzystuje się środki fonetyczne, składniowe, morfologiczne oraz dobiera figury stylistyczne. Wśród stylów funkcjonalnych, czyli stylistycznych odmian polszczyzny, które charakteryzują się doborem środków językowych według klucza ich przydatności ze względu na nastawienie na określony typ wypowiedzi i pełnione przezeń funkcje społeczne, wyróżniamy m.in. styl publicystyczny. 

Będzie to styl nastawiony na posługiwanie się nim w tekstach dziennikarskich i będzie używany w szeroko rozumianych środkach masowego przekazu. Dobór środków językowych w nim używanych będzie zależał od tematyki danego przekazu oraz od gatunku, do jakiego zaliczy się dany tekst, zatem można stwierdzić, że styl publicystyczny ma wiele odmian, w zależności od funkcji i treści, które za jego pomocą się przekazuje. Wyróżnikiem stylu publicystycznego będzie łączenie w sobie elementów stylu potocznego, artystycznego, naukowego i urzędowego.

Reklama

Cechy stylu publicystycznego

Z uwagi na pełnioną funkcję informatywno-impresywną, styl publicystyczny wykształcił w sobie następujące cechy:

- w efekcie pełnienia roli pośrednika między ośrodkami opiniotwórczymi a masowym odbiorcą, na pierwsze miejsce w stylu publicystycznym wysuwa się jego funkcja perswazyjna - by skutecznie zatem kształtować opinię publicznej, w zależności od miejsca, w jakim jest publikowany dany tekst, będzie go cechowała mniej lub bardziej rygorystycznie zachowywana oficjalność wypowiedzi,

- by funkcja impresywna wypowiedzi rzeczywiście była realizowana, w stylu publicystycznym charakterystyczne jest stosowanie związków frazeologicznych, zwrotów o charakterze emocjonalnym, subiektywnym oraz dobitnych sformułowań,

- by tekst publicystyczny nie zatracił swej funkcji fatycznej (podtrzymania kontaktu z odbiorcą), wykorzystuje się w nim wyrazy i zwroty zaczerpnięte z mowy potocznej, wyrażenia i zwroty idiomatyczne,

- dla pozyskania zainteresowania czytelnika, dotarcia do jak najszerszego kręgu odbiorów oraz dla kształtowania sposobu ich myślenia i wyrażania się, w stylu publicystycznym dopuszcza się występowanie wyrażeń i zwrotów stereotypowych oraz słownictwa modnego, wyrazów obcych,

- z racji na leżące w definicji publicystyki prawo do subiektywizmu autora, w stylu publicystycznym mogą występować elementy słownictwa emocjonalnego i wartościującego,

- by nie serwować odbiorcom tekstów rażących niekompetencją, a w związku z tym bez siły rażenia przekazem, w recenzjach i artykułach problemowych stosuje się słownictwo specjalistyczne.



Artykuł pochodzi z kategorii: Literatura światowa

Zobacz również

  • Kalokagatia - definicja pojęcia, wpływ kalokagatii na światopogląd renesansu. więcej